Selamlar, ben tuba. Hayatımda nadir mutlu olduğum bir zaman diliminden yazıyorum. Her şeyin canıma tak dediği bu akşam müthiş bir haber aldım. Hayır kim milyoner olmak ister yarışmasını kazanmadım. Hayır okuldan da atılmadım. Bir şeyler oldu diyelim. Önemli olan o bir şeylerin tam vaktinde olması. Burada biraz hüzün ve mutluluk kavramlarına değinmek istiyorum. Bazen hayat bize öyle bir tekme atıyor ki ''Yani bundan sonra da ayağa kalkabilirsek yok artık'' diyoruz. Bir darbe değil üst üste üç beş darbe alıyoruz. Yıkılmış gibi yapıp yıkılmıyoruz. Bizi hep bir şeyler tutuyor. Belki ailemiz, belki sevdiğimiz bir insan ya da hayallerimiz. Peki bizi tutan şeyler ya kaybolursa ? O zaman sahip çıkabilir miyiz kendimize ? Siz bu soruyu cevaplayın ben de biraz daha mutluluğumun tadını çıkarayım, birkaç saat sonra geçer zaten.
Kendinize iyi bakın, Hasan'a da ayrı teşekkür ederim kalbi gibi beyaz bir sayfa ayırdığı için.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder